نقش گروه همسالان در جامعه پذیری سیاسی

چکیده 

جامعه پذیری جریانی است که از طریق آن فرد با هنجار های جامعه آشنا می شود، آن ها را می آموزد و به مرحله اجرا در می آورد تا بتواند متناسب با هنجارهای گروهی و جامعه ای که در آن زندگی می کند،زندگی کند. جامعه پذیری سیاسی یکی از شاخه های جامعه پذیری فرایندی مستمر وپویا است و در ان عوامل اولیه و ثانویه بر زندگی، گرایش ها و دیدگاهای سیاسی شخص اثر می گذارد و در تصمیم گیری های مربوط به حوزه ی سیاسی عامل کم وبیش تعیین کننده ای به شمار می رود .گروه همسالان یکی از عوامل اولیه جامعه پذیری سیاسی است که در این مقاله به تبیین نقش این گروه در جامعه پذیری سیاسی می پردازیم. مقاله به صورت مروری تحلیلی می باشد. افراد با ورود به گروه همسالان با الگو قرار دادن و یا تحت تاثیر قرار گرفتن از گروه، هنجارها ونگرش های حاکم بر گروه را کسب می کنند و به طور کلی می توان گفت که گروه همسالان نقش بسزایی در جامعه پذیری افراد دارد. 

 کلید واژه ها:

گروه , گروه همسالان, جامعه پذیری,جامعه پذیری سیاسی

تربیت سیاسی اجتماعی دانش آموزان با تاکید بر نقش معلمان

چکیده

دراین مقاله سعی بر این بوده است که نقش معلم در تربیت سیاسی  اجتماعی دانش آموزان را بررسی کنیم؛ لذا ابتدا به ارائه تعریف سیاست وتربیت سیاسی پرداخته ایم، سپس عوامل موثر در تربیت سیاسی را بررسی کرده ایم. نقش معلم در بطن نقش مدرسه و موسسات آموزشی جزء روش های غیر مستقیم تربیت سیاسی می باشد.

از آن جایی که امروزه آموزش غیر مستقیم اثر بخشی بیشتری نسبت به آموزش مستقیم دارد و دانش آموزان در این دوره از زندگی خود بیشتر از معلم خود الگو می گیرند، معلم نیز به عنوان یک عامل مهم در تربیت سیاسی محسوب شود. معلم اولين الگوي اقتدار سياسي مي باشد؛كه دانش آموز با آن مواجه مي شود چگونگي اعمال اين اقتدار جديد توسط دانش آموز با مقايسه با پدر شناخته مي شود، علاوه بر موقعيت اقتدار در كلاس، ‌معلم همچنين، از احترام عمومي در جامعه اش برخوردار است. مخصوصا در مناطق روستايي، مردم به معلم به عنوان منبع تمدن و فرهنگ مي نگردند حتي در بعضي مناطق، معلم از شخصيت نمانيدگي حكومت بهره مي برد. او عموما به عنوان مدل رفتاري و ارزشي اجتماع مورد احترام است وسایرن بخصوص دانش آموزان می باشد؛ که از ایشان الگو می گیرند.

کلمات کلیدی

سیاست, تربیت سیاسی, جامعه پذیری, دانش آموز

تربیت و جامعه پذیری سیاسی

چکیده

تربيت سياسي، به عنوان زيرمجموعه تربيت اجتماعي از اهميت بـالايي برخـوردار اسـت و شايد بتوان گفت از ميان كاركردها و نقش هايي كه تعليم و تربيت بر عهده دارد، تربيت سياسي و مدني يكي از كاركردهاي مهم آن است، چرا كه تداوم حيات جامعه تـا حـد زيـادي بـه ايـن كاركرد بستگي دارد. تربيت اجتماعي و بـه طـورخـاص تربيـت سياسـي، بـا ايجـاد دلبسـتگي و وابستگي نسل نو به ارزش ها، افكار و نگرش ها، و رفتارهاي سياسي مورد نظر، امكان تداوم، حفظ  و استمرار حاكميت سياسي را فراهم مي آورد. بنابراين مي توان گفـت تعلـيم و تربيـت از طريـق فرايند تربيت سياسي، علاوه بر انتقال گرايش ها و الگوهـاي فكـري و رفتارهـاي خـاص كـه در چارچوب سنت هاي رايج سياسي هستند، نقش انتقـال اقتـدارسياسـي و عضـوگيـري بـراي نظـام سياسي و حكومت را نيز ايفا مي نمايد (مرزوقي، ۱۳۸۴ ). تربيت پذيری سياسی، فرايند طولانی و پيچيده يادگيری است كه طی آن افراد با ارزش ها و ايستارهای جامعه خويش آشنا می شوند. لذا در این مقاله به تبیین تربیت سیاسی، تربیت از دیدگاه امام خمینی، نظریه های تربیت سیاسی و عوامل جامعه پذیری افراد پرداخته شده است.

کلمات کلیدی: تربیت, جامعه پذیری, سیاسی